ดวงใจดวงนี้จะมีคำใดบรรยายได้หนอ

ก่อนอื่น... ไม่รู้มันจะช้าเกินกว่าที่คนอื่นๆเขาเป็นกันไหมนะ - - แต่..เมื่อวาน แม่เราเพิ่งจะมาพูดเรื่องคอสเพลย์กับเราเอง - - ตอนที่นั่งดูรายการเมืองไทยวาไรตี้ (ที่เปิดรอดูแต่แรก เห็นจะพูดเรื่องคอสเพลย์ทางดีๆ เลยจะดู กะให้แม่ดูด้วยแหละ) ทั้งที่แต่เดิมตอนหลุมดำที่เรานั่งเปิดถึงลูกถึงคนแม่ก็ไม่ยักจะสนใจอะไร นอนหลับอีกตะหาก (จนกระทั่งเรานั่งร้องครวญครางไปมาหน้าจอทีวีด้วยความไม่พอใจ แม่เลยตื่นมาดูด้วย ทันฉากเจ๊วิคพูดด้วยแหละ - - แต่แม่มองไม่ทัน อุตส่าห์ชี้บอกซะหน่อยว่าคนนี้วาดภาพเก่งๆ)

ไม่รู้เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น อยู่ๆแม่เราเกิดพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเฉยเลย - - คำถามเดียวที่เราไม่รู้จะตอบกลับแม่ได้ยังไงดี แม่ถามว่า "แล้วที่แต่งๆไปเนี่ย มันได้อะไรบ้างไหม นอกจากความสนุกน่ะ" โธ่.. ถามแบบนี้อีกแล้ว แล้วเราจะตอบยังไงให้มันดูดีเนี่ย - - จะบอกว่าแต่งเพื่อความสนุก แม่ก็ว่าอยู่ดีว่าเอาเวลามาเรียนดีกว่า ที่เขาว่าๆมาน่ะก็เพราะจะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่มีสาระกว่า มาทำแต่เรื่องแบบนี้ก็ไร้สาระ ทำไปแล้วจะเป็นประโยชน์ในอนาคต หางานอะไรได้หรือเปล่า ฮือ..เล่นถามแบบนี้เราจะตอบยังไงล่ะ - - ทั้งที่เราคิดว่าแม่เราน่าจะเข้าใจเรื่องนี้ดีแล้วนะ แต่มาเมื่อวาน ก็ไม่แน่ใจ สรุปที่แม่เห็นเราทำอยู่นี่มันอะไรล่ะ เอาเวลาไปทำเรื่องที่มีสาระงั้นเหรอ แล้วอะไรคือคำว่าสาระ อะไรคือคำว่าไร้สาระ..?? แล้วสิ่งที่จะทำเพื่อความสนุกมันจะมีไม่ได้เหรอ..?? แล้ว.. จะให้ทำอะไร..??

ดูเหมือนสิ่งที่ว่า สาระ กับ ไร้สาระ นั้น เราอาจจะคิดแตกต่างจากผู้ใหญ่หลายๆคนล่ะมั้ง ที่เรายังเห็นว่าคอสเพลย์ก็มีสาระในตัวของมันอยู่ดี แม้ว่าจะไม่ได้เป็นสิ่งที่แปรสภาพมาเป็นเงินได้ แต่มันก็มีค่าในจิตใจไม่ใช่หรือ และเรารู้จักคนหลายคนได้ก็เพราะมันนะ ที่สำคัญ..มันทำให้เราเข้ากับคนอื่นง่ายขึ้นด้วย

และสิ่งนึง ที่แม่ไม่รู้ เราไม่อยากพูดกับแม่เมื่อคืนให้เรื่องมันยาว.. สิ่งที่แม่บอกว่าเขาว่าเพราะจะได้ไปทำเรื่องที่ดีๆมีสาระนั้น..เราไม่คิดหรอกว่าคนที่ว่ามันจะมีสักกี่คนที่คิดแบบนั้นจริงโดยเฉพาะเช่น ไอ้ข้อความที่ว่า "แต่งตัวยังตาม แล้วเรื่องอย่างว่าล่ะจ๊ะ" เนี่ย.. ขอโทษเถอะ คนที่เป็นห่วงเขาใช้คำพูดกันแบบนี้หรือ..??

เป็นการทะเลาะเล็กๆน้อยๆ ไม่มาก อย่างน้อยเรื่องก็ไม่ยาว จบลงในคืนเดียวค่ะ - -

ไปดูชาร์ลีมาแล้ว วันนี้ขอให้แม่ไปดูด้วย (สุดท้าย แม่ก็หลับกลางเรื่องจนได้ - -) แต่เราก็ยังคงนั่งดูต่อไป (ความเห็นเรา ทำไมหน้าวิลลี่ วอลก้า ถึงดูไร้สีเลือดงั้นอ่ะ - -) ก็โอเคนะ คติดีมาก (ว่าแต่พอดีเราดูที่เดอะมอลล์อ่ะนะ ใกล้บ้าน แต่ว่ามีแต่อันที่พากษ์ไทยแล้ว ไม่มีโรงไหนฉายซับอ่ะ - -*) ไม่รู้รู้สึกไปเองไหม แต่รู้สึกว่าหลายส่วนมันดำเนินเรื่องเร็วไป แต่ก็ไม่รู้สินะ เพราะเราไม่เคยอ่านต้นฉบับที่เป็นหนังสือ สรุปข้อคิดจากหนัง เด็กจะเป็นยังไงนี่ ขึ้นกับที่พ่อแม่เลี้ยงมาจริงๆด้วย - - ชอบเพลงตอนที่คนแคระร้องให้เด็กผู้หญิงที่นิสัยเสียอ่ะ (เด็กคนที่เอาแต่ใจตัวเองอ่ะ) นั่นแหละ หุๆๆ - -+

สุดท้ายเราก็ยังตีปริศนาที่ wassery_harp ตีไม่ออกด้วยเหมือนกัน ที่ว่าตอนก่อนจบ ที่ชาร์ลีไปกับวิลลี่เพื่อไปที่บ้านของเขา ไปหาพ่อเขาอ่ะ ทำไมบ้านมันอยู่ท่ามกลางหิมะล่ะ..?? (ที่จริงก็ติดใจที่ว่าตอนแรกที่มันหนีออกจากบ้าน แล้วย้อนกลับมาบลอคที่เป็นบ้านมันหายไปด้วยล่ะ แต่อันนี้ตีประมาณว่า เหมือนเป็นช่องว่างในใจด้วยหรือเปล่า..?? อันนี้ไม่รู้สินะ) ไอ้ที่อยู่ท่ามกลางหิมะนี้ไม่รู้เหมือนกัน เกี่ยวกับตัววิลลี่ เองไหม..?? เหมือนประมาณว่าเขายังรู้สึกห่างเหินกับพ่อเขาอยู่ เหมือนกล้าๆกลัวไม่กล้ากลับไปหา เพราะแบบนี้ด้วยไหมนะ..?? แต่นั่นแหละ ตีไม่ออกเลยจริงๆ บางทีเราคงต้องกลับไปคิดใหม่ แต่เราจะซื้อวีซีดีเรื่องนี้มาเก็บให้ได้ - -+ อุตส่าห์ได้ดูหนังธีมดีๆแล้วเชียว แต่ตอนกลับไปนี่ก็ซึ้งนะ พ่อเก็บข่าวที่เกี่ยวกับโรงงานลูกตัวเองไว้หมดเลย นี่แหละน้า ถึงได้มีนักวิจารณ์หนังออกมาบอกว่าเหมาะกับเด็ก สอนให้รู้จักคำว่าครอบครัว (แต่เรามองอีกมุม หนังนี่เหมาะสำหรับผู้ใหญ่ค่ะ - -+ โดยเฉพาะพ่อแม่ที่เลี้ยงลูกของตนเอง แล้วชอบโทษว่าที่ลูกตัวเองนิสัยเสียเพราะปัจจัยภายนอก แต่หารู้ไม่ว่าวิธีการเลี้ยงลูกของตนต่างหากที่ทำให้เป็นแบบนี้)

จะว่าไป ที่จริงก็เห็นหนังสือของนักเขียนคนนี้มานานแล้วนะ แต่ไม่ได้ซื้อสักที (ซีรีย์ที่จะซื้อมันยาวเหยียดเลยผลักไปเรื่อยๆ ตอนนี้นาร์เนียยังซื้อไม่ครบเลย - -) แต่คิดว่าก็คงจะหามาอ่านล่ะ ไม่รู้ว่าหอสมุดที่ม.จะมีไหมเนี่ยสิ ฝากเพื่อนไปดูหลายรอบละ - - (เรายังไม่ต่ออายุบัตร และคงไม่ต่อแล้วล่ะ จะต่อต้องเอาใบที่เหมือนใบเสร็จของเมื่อตอนลงทะเบียนมาที่หอสมุด แล้วเขาจะต่อให้ แต่นี่จะสิ้นเทอมแล้วจะต่อทำปะไร - -) ตอนนั้นฝากหา สีดรุณี ยังหาไม่เจอเลยนี่ บูๆ - -*

จบการอับบลอควันนี้ค่า